نشست «زن در رسانه» برگزار شد

نشست «زن در رسانه» برگزار شد
تاریخ انتشار : 19 اسفند 1393
نویسنده :
زمینه :

نشست «مسئله زن در رسانه، تجارب تاریخی و نگاه تطبیقی» در پژوهشگاه علوم انسانی و موسسه مطالعات فرهنگی با حضور دکتر هادی خانیکی، دکتر صدیقه ببران، دکتر شراره مهدی زاده، دکتر بدرالسادات مفیدی، دبیر انجمن صنفی روزنامه نگاران و دکتر صادق آییه وند، رییس پژوهشگاه برگزار شد.

به گزارش خبرنگار جی پلاس، این نشست به مناسبت روز جهانی زن و با همکاری انجمن راز، دانشکده خبر، انجمن ایرانی و فرهنگی رسانه و پژوهشگاه مطالعات فرهنگی و علوم انسانی برگزار شد.

در ابتدا دکتر بدرالسادات مفیدی، دبیر انجمن صنفی روزنامه نگاران با ابراز خوشحالی از برگزاری این نشست و مبحث گفت: این گونه برنامه ها می تواند در از بین بردن نابرابری جنسیتی مفید باشد. بحث تعادل جنسیتی نکته بسیار مهمی است که رابطه مستقیم با عوامل سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جوامع دارد و در سال های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

این روزنامه نگار در رابطه با چگونگی ایجاد این تعادل در جامعه گفت: اگر این رابطه با عوامل سیاسی و اقتصادی به درستی صورت نگیرد زنان دچار یاس و ناامیدی می شوند و تحرک و پویایی خود را از دست می دهند.

او ادامه داد: برای کاهش این شکاف و برقراری تعادل نیازمند برنامه ریزی در چهار سطح هستیم. نهادهای دولتی و حاکمیتی، نهادهای مدنی و سیاسی، جامعه زنان و برنامه ریزی رسانه ای.

مفیدی در ادامه گفت: اعتقاد دارم که موقعیت برابر بین زنان و مردان امکان رشد را افزایش می دهد. نهادهای دولتی می توانند با تصویب قوانین درست و مناسب به برقراری این تعادل کمک کنند و نهادهای مدنی و سیاسی می توانند با ایجاد فرصت بیشتر برای زنان نقش مهمی را در برابری زنان در جامعه ایفا کنند.

مفیدی با مهم خواندن نقش زنان در بهتر شدن فضای جنسیتی در کشور اظهار کرد: زنان نقش کلیدی را در این زمینه دارند. نباید نقش منفعلانه ای را در این زمینه بگیرند و باید در نقش ترویج دهنده و کمک کننده به زنان دیگر را بر عهده بگیرند.

او در پایان سخنان خود افزود: رسانه ها هم می توانند از جنبه های آموزشی و فرهنگی نقش مهمی در توانمندسازی زنان و دختران جامعه داشته باشند.

در ادامه این برنامه دکتر هادی خانیکی با اشاره به تلاقی دو مقوله مهم یعنی ایام شهادت حضرت زهرا(س) و روز جهانی زن گفت: وقتی به مسئله زن از جمله در رسانه می پردازیم آن تصویر سیاه و تاریک مردانه به ذهن ها خطور می کند.

او عنوان کرد: باید دید که این تصویر تلخ از چیست؟ باید دید که این تصویر یا این حضور تلخ است. اگر تصویر تلخ است که رسانه مشکل دارد، اگر حضور تلخ است باید عوامل این تلخی و کم رنگی را بسنجیم. بر همین اساس است که من موضوع خودم را بر همین اساس انتخاب کرده ام.

این مدرس دانشگاه گفت: حضور زنان در فضای رسانه ای ایران حضور پر رنگی نیست. اولین نشریه ای که به موضوع زنان پرداخته است نشریه دانش است که با فاصله ۷۶ ساله شروع به کار می کند. بر این اساس باید گفت چیزی حدود یک سوم از تاریخ مطبوعات ایران به زنان تعلق ندارد. در این مدت ۷۶ ساله زن نقش سایه را دارد. در دوره ناصری و قبل از آن ما با واژه هایی مانند عیال و ضعیفه رو به رو هستیم که به زنان خطاب می شد.

او ادامه داد: در نشریه دانش هم شاهد این موضوع هستیم که این نشریه از مباحث سیاسی و اقتصادی فاصله می گیرد و صرفاً به مباحث اخلاقی می پردازد. در دوره های بعد، نقش و جایگاه زن در نشریات ایران تغییر می کند و به نقش مادری ارتقا می یابد که این یک سیر تحولی بسیار مهمی است.

خانیکی ادامه داد: در دو دوره تاریخی فضای مطبوعات تغییر می کند. دوره اول دوره مشروطه است و دوره دوم دهه ۲۰ شمسی است. این دوره ها نشان می دهد که هرگاه فضای سیاسی کشور باز می شود و توزیع قدرت صورت می گیرد، فضای رسانه ای کشور هم نسبت به زنان بهتر و بازتر می شود.

او در پایان سخنانش تصریح کرد: هرچه فضای جامعه مدنی ضعیف باشد به همان میزان هم صدای روزنامه نگار هم شنیده نخواهد شد.

در ادامه این نشست دکتر صدیقه ببران، مدرس روزنامه نگاری، به ارائه مطالب خود پرداخت و گفت: می خواهم از زاویه دیگری به این موضوع نگاه کنم، یونسکو تا پایان سال ۲۰۳۰ سعی دارد به یک برابری رسانه ای دست پیدا کند و ما باید بدانیم که زنان روزنامه نگار ایرانی در چه جایگاهی قرار دارند.

این مدرس دانشگاه ادامه داد: باید ما در کل دچار سیر نزولی بوده ایم و به غیر از چند دوره که شرایط مناسب شده، تاریخ روزنامه نگاری ما در حوزه زنان موفق نبوده است. باید قبول کنیم که حوزه زنان کشور حول چند نشریه خانواده می چرخد که فاقد هرگونه خلاقیت رسانه ای و سبک های مهم روزنامه نگاری است و به سمت روزنامه نگاری زرد رفته است.

او گفت: باید بدانیم که در روزنامه نگاری ما یک حلقه گمشده وجود دارد و آن هم اخلاق حرفه ای روزنامه نگاری است. متاسفانه این نشریات فاقد هرگونه اطلاعات سیاسی و اقتصادی هستند، اکثر خوانندگان این نشریات را زنان تشکیل می دهند و به سمت ستاره محور بودن و ساخت الگوی کاذب می روند. ما در این نشریات هیچگونه مطالب تحلیلی و روشنگرانه را نمی بینیم که این خود باعث کم شدن سواد رسانه ای در افراد جامعه می شود.

این مدرس دانشگاه با بیان اینکه روزنامه نگاران زن زیادی در کشور فعالیت می کنند خاطر نشان کرد: متاسفانه زنان روزنامه نگار حرفه ای ما کمند. باید سعی کنیم که تعداد این افراد را افزایش دهیم.