یگانه بود و هیچ کم نداشت

یگانه بود و هیچ کم نداشت
تاریخ انتشار : 22 آبان 1399
نویسنده :
زمینه :

اندوه‌یادی برای دکتر داود فیرحی

خبر پر کشیدن دکتر داود فیرحی که آمد و در شبکه‌ها پیچید،‌ دل‌های بسیاری به اندوه نشست و زبان‌های فراوانی از سخن ایستاد.

نزدیک ظهر چهارشنبه بود که در تدارک سخن گفتن در یک نشست علمی بودم که شنیدن این خبر تلخ امان و امکان صحبت را از من گرفت. کرونا این روزها در همه‌جا بیداد می‌کند و هرروز خانواده‌های بسیاری را به سوگ می‌نشاند،؛ اما در آنجا که به سراغ سرمایه‌های کمیاب علمی و اجتماعی می‌رود و اندیشه‌ورزانی را در مقیاس ملی و در افق امیدهای آینده به کام مرگ فرو می‌برد،‌ بیدادش جان‌گدازتر می‌شود؛ فیرحی از این شمار بود: ژرف‌اندیش،‌ سخت‌کوش،‌ گشوده‌فکر، فروتن،‌ خوش‌نفس، دین‌باور و مسئولیت‌شناس. رفتارش عین گفتارش و گفتارش برآمده از دل دردمند و ذهن خلاقش بود. سخنش و تلاشش در همه‌جا از دانشگاه و حوزه تا میدان‌های سیاست و جامعه بذر امید می‌کاشت. به‌تمام‌معنا دوست و به لوازم دوستی همواره ملتزم بود. به‌حق ازجمله پارسایانی بود که خود بارها و بارها از زبان علی (ع) وصفشان کرده بود: نوشتن از او بیش از این برایم آسان نیست. پس برای وصفش به شعر پناه می‌برم؛ گویی آنچه شاملو سروده است درباره اوست:

انسان زاده شدن تجسّدِ وظیفه بود:
توانِ دوست داشتن و دوست‌ داشته‌شدن
توانِ شنفتن
توانِ دیدن و گفتن
توانِ اندُهگین و شادمان‌شدن
توانِ خندیدن به وسعتِ دل، توانِ گریستن از سُویدای جان
توانِ گردن به غرور برافراشتن در ارتفاعِ شُکوهناکِ فروتنی
توانِ جلیلِ به دوش بردنِ بارِ امانت
و توانِ غمناکِ تحملِ تنهایی
تنهایی
تنهایی
تنهایی عریان.
انسان
دشواری وظیفه است
فرصت کوتاه بود و سفر جانکاه
اما یگانه بود و هیچ کم نداشت

 

یادداشت دکتر هادی خانیکی در روزنامه اعتماد